Πεύκο ερείκη

Περιγραφή

Ιδιότητες:

Το μέλι πεύκου και ερείκης έχει έντονο άρωμα, κοκκινωπό-καφέ χρώμα, με πλούσια γεύση που τονίζει την παρουσία σιδήρου ως συστατικού του μελιού ερείκης, καθώς και συστατικά πεύκου. Επειδή τα μελίσσια βρίσκονταν σε μια περιοχή με πεύκα και ρείκια, το μέλι που συνέλεγαν οι μέλισσες προερχόταν από αυτά τα δύο φυτά, το πεύκο και το ρείκι. Οι μελιτοεκκρίσεις του πεύκου προέρχονται από το έντομο της ελληνικής Marhalina.

Ξεκινούν στα μέσα Αυγούστου και διαρκούν μέχρι την επόμενη άνοιξη. Ωστόσο, οι περίοδοι από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο είναι αυτές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή μελιού. Η ερείκη είναι ένας θάμνος με δύο είδη, το φθινόπωρο και την άνοιξη. Η ανθοφορία της φθινοπωρινής ερείκης αρχίζει στα τέλη Ιουλίου (Νότια Εύβοια), ενώ σε άλλες περιοχές τον Αύγουστο, και διαρκεί μέχρι τον Δεκέμβριο, ενώ αυτή της ανοιξιάτικης ερείκης αρχίζει την άνοιξη και μπορεί να διαρκέσει μέχρι τον Ιούνιο. Αυτή της φθινοπωρινής ερείκης είναι υψηλής διατροφικής αξίας, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε σίδηρο.

Το μέλι γενικά είναι ένα τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας και μπορεί να συμπεριληφθεί ως μέρος μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φαινολικά οξέα και φλαβονοειδή. Καθώς και αντιμικροβιακή δράση, αφού επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Το μέλι συμβάλλει γενικά στην καλή λειτουργία του οργανισμού, όπως το αναπνευστικό σύστημα, το ανοσοποιητικό, το καρδιολογικό, το πεπτικό, το ουρολογικό, οι δερματικές παθήσεις, κ.λπ.

Όλα τα είδη μελιού κρυσταλλώνονται, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο, ενώ ορισμένα μπορεί να μην κρυσταλλώσουν ποτέ λόγω της σύνθεσής τους. Τα ανθόμελα (μέλια που προέρχονται από άνθη, ανοιχτόχρωμα) κρυσταλλώνουν πιο γρήγορα, λόγω της φυσικής περιεκτικότητάς τους σε γλυκόζη, ενώ τα είδη μελιού που προέρχονται από μελιτώματα (μελιτώματα που βρίσκονται σε κωνοφόρα δέντρα) πιο αργά ή ποτέ. Το πεύκο ερείκης κρυσταλλώνει αργά.

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι όλα τα είδη μελιού είναι ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό, εφόσον το μέλι παράγεται από τη μέλισσα, αυτό το θαυματουργό έντομο. Το είδος του μελιού που επιλέγουμε έχει να κάνει με τη γεύση που μας αρέσει, όπως κάποια ιχνοστοιχεία που μπορεί να περιέχει περισσότερο από μια άλλη ποικιλία.

Συστατικά:

Περιέχει περισσότερα από 180 πολύτιμα στοιχεία, όπως υδατάνθρακες – σάκχαρα, βιταμίνες, πρωτεΐνες, αμινοξέα, ένζυμα, μέταλλα – ιχνοστοιχεία και οργανικά οξέα.

Οι υδατάνθρακες-σάκχαρα είναι τα στερεά συστατικά του μελιού σε ποσοστό 95-98%. Περίπου 20 τύποι σακχάρων έχουν βρεθεί στο μέλι, όπως φρουκτόζη, γλυκόζη, σακχαρόζη, λακτόζη, μαλτόζη, ισομαλτόζη, τρεχαλόζη, αραβινόζη, τουρανόζη, ερλόζη, σακχαρόζη, ραφινόζη, κ.λπ. Οι κυριότερες είναι η φρουκτόζη και η γλυκόζη με ποσοστό 60-70%.

Οι βιταμίνες που έχουν βρεθεί στο μέλι είναι: Β1 (θειαμίνη), Β2 (ριβοφλαβίνη), Β3 (νιασίνη), Β5 (παντοθενικό οξύ), Β6 (πυριξοδίνη), C (ασκορβικό οξύ), βιοτίνη, φολικό οξύ, Α (προβιταμίνη ή καροτένιο), D, E, B12, K, κλπ.

Ένζυμα όπως αμυλάση, ιμβερτάση, λιπάση, λακτάση, διαστάση, καταλάση, φωσφατάση, κ.λπ.

Πρωτεΐνες και αμινοξέα, όπως προλίνη (το κύριο αμινοξύ του μελιού), λυσίνη, ιστιδίνη, αργινίνη, τυροσίνη, λευκίνη, γλουταμινικό οξύ, φαινυλανίνη, τρυπτοφάνη, κ.λπ.

Ορυκτά- ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορος, σίδηρος, χαλκός, ψευδάργυρος, σελήνιο, νάτριο (σε μικρή περιεκτικότητα), κάλιο, χλώριο, μαγγάνιο, θείο, πυρίτιο, κ.λπ.

Συντήρηση και αποθήκευση: Διατηρείται σε δροσερό και ξηρό μέρος.